Gisteren stond mijn eerste Europees kampioenschap op het programma. Het was een hele eer om erbij te zijn en om te starten in eigen land. Er stond ook veel bekend volk aan de start om mij aan te moedigen. Héél leuk! Bedankt allemaal om te komen ! 
Ik moet eerlijk zijn ik had toch wel wat stress en was blij als we eindelijk van start konden gaan. We reden met 90 europeanen van oostende naar Hooglede. Constant langs brede banen. Het was een nerveuse bedoening en héél moeilijk om vanvoor te blijven. Het was constant van voor dan weer achteraan opnieuw opschuiven, ...
Het zou dus in de plaatselijke ronden gebeuren. De eerste keer over Gits berg voelde ik al van dat het toch niet dat was. Op momenten dat er gekoerst werd , zag ik toch serieus af. Het was ook serieus warm. Op 4 ronden van het einde ging Chantalle blaak. Het peleton viel stil door het werk van haar ploegmaten. Bij elke poging die ondernomen werd was er wel 1 nederlandse die op je wiel zat. Ik zat bij de derde laaste te ver op gits berg. Na gits berg viel het al iedere ronde stil waardoor je terug mooi kon opschuiven. Net op dat moment ging Vos aan de haal. Er werd dus serieus gekoerst. Voor mij waren er die gaten lieten vallen. Ik kon niet meer terug komen en kwam in een klein groepje terecht. Ik moet toe geven ik was op. Ik begon krampen te krijgen. Ik had nochtans voldoende gedronken en gegeten maar met het warme weer wat is dan voldoende.
Ik werd 49ste op 5 min van de winnares Blaak. Ik was helemaal op. Meer zat er niet in. Ik moet eerlijk zijn ik had er meer van verwacht maar het is nu zo. Was het de warmte , slechtte benen , te veel stress of van alles een beetje wie zal het zeggen. Het was een hele ervaring en opnieuw een ervaring rijker. Op naar de volgende uitdaging. Nl. Bretagne
Ik moet eerlijk zijn ik had toch wel wat stress en was blij als we eindelijk van start konden gaan. We reden met 90 europeanen van oostende naar Hooglede. Constant langs brede banen. Het was een nerveuse bedoening en héél moeilijk om vanvoor te blijven. Het was constant van voor dan weer achteraan opnieuw opschuiven, ...Het zou dus in de plaatselijke ronden gebeuren. De eerste keer over Gits berg voelde ik al van dat het toch niet dat was. Op momenten dat er gekoerst werd , zag ik toch serieus af. Het was ook serieus warm. Op 4 ronden van het einde ging Chantalle blaak. Het peleton viel stil door het werk van haar ploegmaten. Bij elke poging die ondernomen werd was er wel 1 nederlandse die op je wiel zat. Ik zat bij de derde laaste te ver op gits berg. Na gits berg viel het al iedere ronde stil waardoor je terug mooi kon opschuiven. Net op dat moment ging Vos aan de haal. Er werd dus serieus gekoerst. Voor mij waren er die gaten lieten vallen. Ik kon niet meer terug komen en kwam in een klein groepje terecht. Ik moet toe geven ik was op. Ik begon krampen te krijgen. Ik had nochtans voldoende gedronken en gegeten maar met het warme weer wat is dan voldoende.
Ik werd 49ste op 5 min van de winnares Blaak. Ik was helemaal op. Meer zat er niet in. Ik moet eerlijk zijn ik had er meer van verwacht maar het is nu zo. Was het de warmte , slechtte benen , te veel stress of van alles een beetje wie zal het zeggen. Het was een hele ervaring en opnieuw een ervaring rijker. Op naar de volgende uitdaging. Nl. Bretagne
.jpg)